در اين امّت مثل باب حطّه است در بني إسرائيل « 1 » . ودر عيون أخبار الرضا به سندهاى بسيار از آن حضرت روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : مثل أهل بيت من در ميان شما مثل سفينهء نوح عليه السّلام است ، هر كه در كشتى متابعت أهل بيت سوار شود نجات يابد وهر كه تخلّف كند از آن در پس گردنش زنند ودر آتش جهنم اندازند « 2 » . وهمين حديث را ابن أثير از أعاظم علماى عامه در نهاية نقل كرده است « 3 » ، ودر صحيفة الرضا عليه السّلام نيز مذكور است « 4 » . وعياشى در تفسيرش از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است در تفسير آيهء قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ « 5 » كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود : مائيم باب حطّهء شما « 6 » . مترجم گويد : ميان مفسران ومورخان خلاف بسيار است در دخول باب حطّه ، وآنچه مشهور است آن است كه بعد از وفات حضرت موسى عليه السّلام كه چهل سال مدت تيه تمام شد حضرت يوشع وصىّ موسى بني إسرائيل را برداشت وبه جنگ عمالقه آمد كه شهر أريحا را كه از بلاد شام است فتح كند ، پس چون فتح كردند وعمالقه را كشتند وبلاد شام را متصرف شدند ، حق تعالى امر كرد ايشان را كه داخل شهر أريحا شوند از روى تواضع ومثل استغفار كنندگان سرها به زير افكنند چنانچه خدا فرموده است وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَداً وَادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَقُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ « 7 » وأكثر سجود را تفسير كرده‌اند به خم شدن وفروتنى كردن وحطّه را تفسير كرده‌اند به « حطّ عنّا خطايانا » يعنى « فروريز از ما گناهان ما را » وگفته‌اند كه : گناه ايشان آن بود كه در زمان

--> ( 1 ) . امالى شيخ صدوق 69 . ( 2 ) . عيون أخبار الرضا 2 / 27 . ( 3 ) . النهاية 2 / 298 . ( 4 ) . صحيفة الرضا عليه السّلام 116 . ( 5 ) . سورهء بقره : 58 . ( 6 ) . تفسير عياشى 1 / 45 . ( 7 ) . سورهء بقره : 58 .